Ten wyjątkowy krajobraz powstał około 60 milionów lat temu, w okresie paleogenu. Intensywna aktywność wulkaniczna spowodowała, że stopiony bazalt przedostał się przez warstwy kredy, tworząc rozległy płaskowyż lawowy. Gdy gruba warstwa lawy szybko ostygła, skurczyła się i pękła, tworząc symetryczne, sześciokątne filary, które widzimy dzisiaj.
10 ciekawych faktów o Grobli Olbrzyma w Bushmills
Odkryj magię najbardziej charakterystycznego cudu natury w Irlandii Północnej. To miejsce wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO to zapierający dech w piersiach widok 40 000 sześciokątnych kolumn bazaltowych, łączący fascynującą historię geologiczną z legendarnymi opowieściami o olbrzymie Finnie McCoolu.
W skrócie
| Funkcja | Szczegóły |
|---|---|
Łączna liczba kolumn | Około 40 000 |
Najstarszy kamień | około 60 milionów lat |
Status | Miejsce wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO |
Najwyższy punkt | ~39 stóp (12 metrów) |
10 ciekawych faktów o Grobli Olbrzyma

Ogniste narodziny z głębi Ziemi

Epicka rywalizacja dwóch gigantów
Według irlandzkich podań groblę zbudował olbrzym Finn McCool. Legenda głosi, że wytyczył tę trasę do Szkocji, by rzucić wyzwanie swojemu rywalowi, Benandonnerowi. Kiedy Finn zdał sobie sprawę, że szkocki olbrzym jest znacznie większy, niż się spodziewał, uciekł z powrotem do Irlandii, a ścieżka została później zniszczona podczas ich epickiej walki.

Znalezione przedmioty: But w rozmiarze 93,5
Zwiedzając to miejsce, można natknąć się na wielką formację skalną, która wygląda zupełnie jak but. Ukryty w Port Noffer, ten „But Olbrzyma” podobno zgubił Finn McCool, uciekając z Benandonner. Co ciekawe, szacuje się, że ten but ma ogromny rozmiar 93,5 w ludzkiej skali.

Lekcje geometrii wyryte w kamieniu
Chociaż kolumny wyglądają, jakby zostały wyrzeźbione ręcznie, są całkowicie naturalne. Chociaż większość z tych 40 000 filarów ma kształt sześciokąta (sześć boków), niektóre mają w rzeczywistości cztery, pięć, siedem, a nawet osiem boków. Ta jednolitość wynika z tempa stygnięcia lawy, co spowodowało powstanie struktury znanej jako „spękanie słupkowe”.

Światowej klasy skarb ludzkości
W 1986 roku Grobla Olbrzyma została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako pierwszy tego typu obiekt w Irlandii Północnej. Zostało docenione za „niezwykłe zjawiska przyrodnicze” oraz za swój wkład w rozwój nauk geologicznych. Do dziś jest to jedno z najczęściej badanych i najczęściej odwiedzanych miejsc geologicznych na świecie.

Usiądź na Krześle Życzeń
W obrębie „Middle Causeway” znajduje się naturalna kompozycja kamieni przypominająca tron, znana jako „Wishing Chair”. Przez wieki tak wielu ludzi na nim siadało, że bazaltowa powierzchnia stała się niesamowicie gładka i lśniąca. Lokalna legenda głosi, że każdemu, kto w nim usiądzie, spełni się życzenie.

Sekretne schronienie dla rzadkich gatunków
To miejsce to nie tylko skały; to Narodowy Rezerwat Przyrody, w którym żyją rzadkie gatunki roślin i zwierząt. Możesz tu spotkać ślimaka z gatunku Narrow Mouth Whorl Snail, rzadkiego gatunku objętego ochroną na mocy prawa europejskiego. Miłośnicy ptaków mogą tu również zobaczyć sokoły wędrowne, alki i fulmary gniazdujące na stromych, urwistych klifach nad Atlantykiem.

Muzyka dla gigantów: Wielkie organy
Jedną z najbardziej imponujących formacji w tym miejscu jest „Organy Olbrzyma”. Te kolumny, mierzące około 40 stóp (12 metrów) wysokości, wyglądają dokładnie jak rury ogromnego instrumentu muzycznego. Jest to część ściany klifu i stanowi doskonały przykład tego, jak warstwy bazaltu układały się jedna na drugiej na przestrzeni czasu.

Duch hiszpańskiej armady
W 1588 roku statek hiszpańskiej armady o nazwie La Girona zatonął tuż przy wybrzeżu, w pobliżu Grobli Olbrzyma przy przylądku Lacada. Był wypełniony ogromną ilością złota i biżuterii. W latach 60. nurkowie wydobyli z tego miejsca legendarny skarb, który obecnie można oglądać w Muzeum Ulsteru.

Niewidzialny most do Szkocji
Ta formacja geologiczna wcale nie kończy się na wybrzeżu Irlandii. Te same bazaltowe kolumny widać po drugiej stronie morza, w jaskini Fingala na szkockiej wyspie Staffa. To właśnie ta wspólna geologia prawdopodobnie stała się inspiracją dla mitu o moście nad morzem, ponieważ oba miejsca są częścią tego samego starożytnego strumienia lawy.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące Grobli Olbrzyma
Legendy są fajne, ale rzeczywistość naukowa jest równie interesująca. Około 50–60 milionów lat temu, w okresie paleogenu, intensywna aktywność wulkaniczna spowodowała, że stopiony bazalt przedarł się przez warstwy kredy, tworząc rozległy płaskowyż lawowy. Gdy lawa szybko ostygła, skurczyła się. Podobnie jak w przypadku wysychających pęknięć w błocie, skurcz spowodował pęknięcie skały, tworząc charakterystyczne sześciokątne kolumny, które widzimy dzisiaj.
Jest tam około 40 000 połączonych ze sobą bazaltowych kolumn. Chociaż większość z nich wydaje się mieć kształt sześciokąta (sześciu boków), można też znaleźć kolumny o czterech, pięciu, siedmiu, a nawet ośmiu bokach.
Według irlandzkich podań groblę zbudował olbrzym Finn McCool (Fionn mac Cumhaill). Legenda głosi, że zbudował tę ścieżkę, by dotrzeć do Szkocji i zmierzyć się z rywalem, olbrzymem o imieniu Benandonner. Kiedy zdał sobie sprawę, że Benandonner jest znacznie większy, niż się spodziewał, Finn przebrał się za niemowlę, żeby oszukać szkockiego olbrzyma, myśląc: „Skoro niemowlę jest aż tak duże, to wyobraź sobie, jak ogromny musi być jego ojciec!”.
Tak! Szkocką wersję tej legendy potwierdza jaskinia Fingala na wyspie Staffa. Znajdują się tu dokładnie takie same kolumny bazaltowe, bo oba miejsca powstały w wyniku tej samej dawnej erupcji wulkanicznej.
Chociaż miejscowi i turyści często nazywają to miejsce „ósmym cudem świata”, oficjalnie jest to obiekt wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO (wpisany w 1986 r.) oraz Narodowy Rezerwat Przyrody. Powszechnie uważa się to miejsce za najpopularniejszą atrakcję turystyczną w Irlandii Północnej.
Słupy mają różną wysokość, ale niektóre sięgają nawet 12 metrów (39 stóp). W wielu miejscach zastygła lawa ma grubość kilku metrów, tworząc imponujący krajobraz klifowy.
Tak, zwiedzający mogą samodzielnie spacerować po kamieniach. Wstęp do formacji jest bezpłatny, ale National Trust pobiera opłatę za korzystanie z udogodnień centrum dla zwiedzających i parkingu.